аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вартаўнічыха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вартаўні́чыха мн. вартаўні́чыхі |
| Родны каго? чаго? |
вартаўні́чыхі мн. вартаўні́чых |
| Давальны каму? чаму? |
вартаўні́чысе мн. вартаўні́чыхам |
| Вінавальны каго? што? |
вартаўні́чыху мн. вартаўні́чых |
| Творны кім? чым? |
вартаўні́чыхай, вартаўні́чыхаю мн. вартаўні́чыхамі |
| Месны у кім? у чым? |
вартаўні́чысе мн. вартаўні́чыхах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адзін дуб у полі — гэта не лес.
У маленстве вам кажуць: не бяры цукеркі ад незнаёмцаў. А потым адпраўляюць браць цукеркі ад незнаёмцаў і робяць з гэтага свята.
Як гэта называецца? (ніўалэХ)vartaŭničycha — беларуская лацінка
Слова вартаўнічыха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вартаўнічыха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вартон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вартаўні́цтва (12)
(10) дво́рнічыха ‹
› вартаўні́чка (11)
(9) леснічы́ха ‹
› вартаўні́чы (10)
(9) лясні́чыха ‹
› варто́н (6)
(12) наста́ўнічыха ‹
› варто́наў (8)
(12) палко́ўнічыха ‹
› варто́наў (8)
(15) падпалко́ўнічыха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.