аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова падпалкоўнічыха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
падпалко́ўнічыха мн. падпалко́ўнічыхі |
| Родны каго? чаго? |
падпалко́ўнічыхі мн. падпалко́ўнічых |
| Давальны каму? чаму? |
падпалко́ўнічысе мн. падпалко́ўнічыхам |
| Вінавальны каго? што? |
падпалко́ўнічыху мн. падпалко́ўнічых |
| Творны кім? чым? |
падпалко́ўнічыхай, падпалко́ўнічыхаю мн. падпалко́ўнічыхамі |
| Месны у кім? у чым? |
падпалко́ўнічысе мн. падпалко́ўнічыхах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
— А ты ведаеш, што Іван амбідэкстр?
— Хто?
— Іван.
padpalkoŭničycha — беларуская лацінка
Слова падпалкоўнічыха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік падпалкоўнічыха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове падпальванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› падпа́лка (8)
(12) вартаўні́чыха ‹
› падпалко́ўнік (12)
(12) наста́ўнічыха ‹
› падпалко́ўніцкі (14)
(12) палко́ўнічыха ‹
› падпало́хаць (11)
(10) са́ечнічыха ‹
› падпа́лубны (10)
(10) ме́льнічыха ‹
› падпалу́днаваць (14)
(7) зайчы́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.