мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
пазага́шваць — дзеяслоў пазагіба́ны — дзеепрыметнік
канцэпт

пазагібаны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова пазагібаны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
  ж. — жаночы род
  м. — мужчынскі род
  н. — ніякі род
множны лік
Назоўны
хто? што?
ж.  пазагіба́ная
м.  пазагіба́ны
н.  пазагіба́нае

мн.  пазагіба́ныя
Родны
каго? чаго?
ж.  пазагіба́най, пазагіба́нае
м.  пазагіба́нага
н.  пазагіба́нага

мн.  пазагіба́ных
Давальны
каму? чаму?
ж.  пазагіба́най
м.  пазагіба́наму
н.  пазагіба́наму

мн.  пазагіба́ным
Вінавальны
каго? што?
ж.  пазагіба́ную
м.  пазагіба́ны (неадуш.), пазагіба́нага (адуш.)
н.  пазагіба́нае

мн.  пазагіба́ныя (неадуш.), пазагіба́ных (адуш.)
Творны
кім? чым?
ж.  пазагіба́най, пазагіба́наю
м.  пазагіба́ным
н.  пазагіба́ным

мн.  пазагіба́нымі
Месны
у кім? у чым?
ж.  пазагіба́най
м.  пазагіба́ным
н.  пазагіба́ным

мн.  пазагіба́ных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.


pazahibany — беларуская лацінка

Слова пазагібаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове пазагінаны + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


пазагаспада́рчы (14)

(9) абсцё́баны

пазага́чваць (11)

(9) абсцё́баны

пазага́шваць (11)

(9) адсцё́баны

пазагіба́цца (11)

(8) вы́гібаны

пазагіба́ць (10)

(8) вы́гібаны

пазагіна́ны (10)

(9) вы́сербаны


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).