STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова рымар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ры́мар мн. ры́мары |
| Родны каго? чаго? |
ры́мара мн. ры́мараў |
| Давальны каму? чаму? |
ры́мару мн. ры́марам |
| Вінавальны каго? што? |
ры́мара мн. ры́мараў |
| Творны кім? чым? |
ры́марам мн. ры́марамі |
| Месны у кім? у чым? |
ры́мару мн. ры́марах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
rymar — беларуская лацінка
Слова рымар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рымар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рымарня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ры́ма-като́лік (12)
(7) карчма́р ‹
› ры́манаў (7)
(6) кашма́р ‹
› ры́манаў (7)
(5) дыма́р ‹
› рыма́рня (7)
(8) вядзьма́р ‹
› ры́марскі (8)
(15) асілак-вядзьмар ‹
› ры́марства (9)
(7) гальмар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
