STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вядзьмар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вядзьма́р мн. ведзьмары́ |
| Родны каго? чаго? |
ведзьмара́ мн. ведзьмаро́ў |
| Давальны каму? чаму? |
ведзьмару́ мн. ведзьмара́м |
| Вінавальны каго? што? |
ведзьмара́ мн. ведзьмаро́ў |
| Творны кім? чым? |
ведзьмаро́м мн. ведзьмара́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ведзьмару́ мн. ведзьмара́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
пока (прыслоўе) — мы пакуль што не будзем вас штрафаваць
пока (злучнік) — ківайце галавою, пакуль моўная паліцыя ў добрым гуморы
пока! (да сустрэчы, пры расставанні) — бывай! бывайце!
viadźmar — беларуская лацінка
Слова вядзьмар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вядзьмар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вядзьмаранне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вядзё́ны (7)
(6) кашма́р ‹
› вядзё́рны (8)
(5) дыма́р ‹
› вядзьма́к (8)
(5) ры́мар ‹
› вядзьма́ранне (12)
(15) асілак-вядзьмар ‹
› вядзьма́рка (10)
(7) гальмар ‹
› вядзьма́рскі (11)
(7) кальма́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
