Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

кашмар, -у, мужчынскі род
1. Цяжкі, жудасны сон; прывід, здань. [Кубэ] заснуў трывожным сном, часта прачынаўся. Лезлі недарэчныя сны, навальваліся цяжкімі кашмарамі. ← Міхась Лынькоў. А калі засыпаў, яго [каменданта] пачынаў душыць кашмар. У сне чамусьці выходзіла так, што не ён вешае і расстрэльвае людзей, а яго вешаюць і расстрэльваюць. ← Алесь Якімовіч.
2. пераноснае значэнне размоўнае слова Што-н. жахлівае, цяжкае, агіднае. Страшэнным кашмарам праплываюць перад ім карціны нядаўняга мінулага. ← М. Пятніцкі.

❌

кашмар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кашмар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кашма́р мн. кашма́ры
Родны каго? чаго?	кашма́ру мн. кашма́раў
Давальны каму? чаму?	кашма́ру мн. кашма́рам
Вінавальны каго? што?	кашма́р мн. кашма́ры
Творны кім? чым?	кашма́рам мн. кашма́рамі
Месны у кім? у чым?	кашма́ры мн. кашма́рах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Была ў мяне сіла, як маці насіла.
Капейка і тая сціраецца.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Думаю набыць вафельніцу, каб рабіць там дранікі з бульбы, якую пакрамсаў у блэндары. Муку я туды, вядома, крыху дадам.

з інтэрнэтаў

Слова кашмар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік кашмар — у родным, давальным, творным і месным склоне

кашмар

Навігатар

Мемчыкі