Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

варыяцыя, -і, жаночы род
  1. Відазмяненне другарадных элементаў чаго-н. пры захаванні асноўнага. Варыяцыі сцэны спектакля. // спецыяльны тэрмін Некаторыя змены асноўнага тыпу ў раслін і жывёл. // Змена рытму, мелодыі, гармоніі пры захаванні асноўнай тэмы. Тэма з варыяцыямі.
  2. Варыянты распрацоўкі або паўтарэння асноўнай тэмы. Купалаўскі верш «Мая хатка» з'яўляецца па сутнасці вольнай варыяцыяй на тэму аналагічнага верша Багушэвіча «Мая хата». ← В. Івашын.
  3. У матэматыцы — змяненне віда функцыі велічынь.
   [Ад лац. variatio — змяненне.]

❌

варыяцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова варыяцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	варыя́цыя мн. варыя́цыі
Родны каго? чаго?	варыя́цыі мн. варыя́цый
Давальны каму? чаму?	варыя́цыі мн. варыя́цыям
Вінавальны каго? што?	варыя́цыю мн. варыя́цыі
Творны кім? чым?	варыя́цыяй, варыя́цыяю мн. варыя́цыямі
Месны у кім? у чым?	варыя́цыі мн. варыя́цыях
Клічная форма	— мн. —

Слова варыяцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік варыяцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

варыяцыя

Навігатар

Мемчыкі