аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова экспрапрыяцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
экспрапрыя́цыя мн. экспрапрыя́цыі |
| Родны каго? чаго? |
экспрапрыя́цыі мн. экспрапрыя́цый |
| Давальны каму? чаму? |
экспрапрыя́цыі мн. экспрапрыя́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
экспрапрыя́цыю мн. экспрапрыя́цыі |
| Творны кім? чым? |
экспрапрыя́цыяй, экспрапрыя́цыяю мн. экспрапрыя́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
экспрапрыя́цыі мн. экспрапрыя́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Набок, грыбок, баравік едзе.
Ведай, каток, свой куток.
Я не ўсё кантралюю.
Але я кантралюю штось.
І маю мудрасць адрозніць першае ад другога.
eksprapryjacyja — беларуская лацінка
Слова экспрапрыяцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік экспрапрыяцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове экспромт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› экспрапрыя́тар (13)
(8) варыя́цыя ‹
› экспрапрыя́тарскі (16)
(10) каварыя́цыя ‹
› экспрапрыяцы́йны (15)
(11) экскарыя́цыя ‹
› экспро́мптны (11)
(12) экспатрыя́цыя ‹
› экспро́мптны (11)
(11) рэпатрыя́цыя ‹
› экспро́мт (8)
(10) негацыя́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.