STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова экспрапрыятар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
экспрапрыя́тар мн. экспрапрыя́тары |
| Родны каго? чаго? |
экспрапрыя́тара мн. экспрапрыя́тараў |
| Давальны каму? чаму? |
экспрапрыя́тару мн. экспрапрыя́тарам |
| Вінавальны каго? што? |
экспрапрыя́тара мн. экспрапрыя́тараў |
| Творны кім? чым? |
экспрапрыя́тарам мн. экспрапрыя́тарамі |
| Месны у кім? у чым? |
экспрапрыя́тару мн. экспрапрыя́тарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.
eksprapryjatar — беларуская лацінка
Слова экспрапрыятар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік экспрапрыятар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове экспрапрыяцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› экспрапрыява́ны (14)
(8) медыя́тар ‹
› экспрапрыява́цца (15)
(13) нейрамедыя́тар ‹
› экспрапрыява́ць (14)
(8) варыя́тар ‹
› экспрапрыя́тарскі (16)
(9) ініцыя́тар ‹
› экспрапрыяцы́йны (15)
(9) рэзервуа́р ‹
› экспрапрыя́цыя (13)
(6) кугуа́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
