STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ініцыятар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ініцыя́тар мн. ініцыя́тары |
| Родны каго? чаго? |
ініцыя́тара мн. ініцыя́тараў |
| Давальны каму? чаму? |
ініцыя́тару мн. ініцыя́тарам |
| Вінавальны каго? што? |
ініцыя́тара мн. ініцыя́тараў |
| Творны кім? чым? |
ініцыя́тарам мн. ініцыя́тарамі |
| Месны у кім? у чым? |
ініцыя́тару мн. ініцыя́тарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!inicyjatar — беларуская лацінка
Слова ініцыятар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ініцыятар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ініцыятарка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ініцыяліза́цыя (13)
(13) нейрамедыя́тар ‹
› ініцыя́льна-лі́чбавы (18)
(8) варыя́тар ‹
› ініцыя́льны (10)
(13) экспрапрыя́тар ‹
› ініцыя́тарка (11)
(9) рэзервуа́р ‹
› ініцыя́тарскі (12)
(6) кугуа́р ‹
› ініцыя́тарства (13)
(5) ягуа́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.
Вось гэта сапраўды Супер 8.