STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
пако́сная
м. пако́сны н. пако́снае мн. пако́сныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
пако́снай, пако́снае
м. пако́снага н. пако́снага мн. пако́сных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
пако́снай
м. пако́снаму н. пако́снаму мн. пако́сным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
пако́сную
м. пако́сны (неадуш.), пако́снага (адуш.) н. пако́снае мн. пако́сныя (неадуш.), пако́сных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
пако́снай, пако́снаю
м. пако́сным н. пако́сным мн. пако́снымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
пако́снай
м. пако́сным н. пако́сным мн. пако́сных |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Добры вечар. Гарэлку з колай, калі ласка.
— Скончылася. Пепсі падыдзе?
— Давайце.
Так я першы раз у жыцці паспытаў пепсі з колай.
pakosny — беларуская лацінка
Слова пакосны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове пакоўны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пако́рчыцца (10)
(7) нако́сны ‹
› пако́с (5)
(9) сенако́сны ‹
› пако́снік (8)
(14) перадсенако́сны ‹
› пако́ст (6)
(9) перако́сны ‹
› пако́сціць (9)
(8) прако́сны ‹
› пако́там (7)
(9) высако́сны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
