аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пакос
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пако́с мн. пако́сы |
| Родны каго? чаго? |
пако́су мн. пако́саў |
| Давальны каму? чаму? |
пако́су мн. пако́сам |
| Вінавальны каго? што? |
пако́с мн. пако́сы |
| Творны кім? чым? |
пако́сам мн. пако́самі |
| Месны у кім? у чым? |
пако́се мн. пако́сах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Век звекаваць — не пальцам паківаць.
Жыццё пражыць — не песеньку спець.
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
pakos — беларуская лацінка
Слова пакос (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакос — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакоснік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пако́рпацца (10)
(5) како́с ‹
› пако́рпаць (9)
(5) нако́с ‹
› пако́рчыцца (10)
(7) сенако́с ‹
› пако́снік (8)
(7) перако́с ‹
› пако́сны (7)
(9) наперако́с ‹
› пако́ст (6)
(6) крако́с ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.