аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова паразбураны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
паразбура́ная
м. паразбура́ны н. паразбура́нае мн. паразбура́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
паразбура́най, паразбура́нае
м. паразбура́нага н. паразбура́нага мн. паразбура́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
паразбура́най
м. паразбура́наму н. паразбура́наму мн. паразбура́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
паразбура́ную
м. паразбура́ны (неадуш.), паразбура́нага (адуш.) н. паразбура́нае мн. паразбура́ныя (неадуш.), паразбура́ных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
паразбура́най, паразбура́наю
м. паразбура́ным н. паразбура́ным мн. паразбура́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
паразбура́най
м. паразбура́ным н. паразбура́ным мн. паразбура́ных |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Працуй у начную змену — і табе не давядзецца працаваць ні дня ў сваім жыцці.
parazburany — беларуская лацінка
Слова паразбураны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове паразбурваны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паразбу́джваны (13)
(7) збу́раны ‹
› паразбу́джваны (13)
(9) разбу́раны ‹
› паразбу́джваць (13)
(9) разбу́раны ‹
› паразбура́цца (12)
(11) неразбу́раны ‹
› паразбура́ць (11)
(11) неразбу́раны ‹
› паразбу́рваны (12)
(12) паўразбу́раны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.