STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ваўначоска
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ваўначо́ска мн. ваўначо́скі |
| Родны каго? чаго? |
ваўначо́скі мн. ваўначо́сак |
| Давальны каму? чаму? |
ваўначо́сцы мн. ваўначо́скам |
| Вінавальны каго? што? |
ваўначо́ску мн. ваўначо́скі |
| Творны кім? чым? |
ваўначо́скай, ваўначо́скаю мн. ваўначо́скамі |
| Месны у кім? у чым? |
ваўначо́сцы мн. ваўначо́сках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.
— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…
vaŭnačoska — беларуская лацінка
Слова ваўначоска (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ваўначоска — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ваўністасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ваўнатка́цкі (11)
(13) нітраамафо́ска ‹
› ваўнатка́цтва (12)
(10) нітрафо́ска ‹
› ваўначо́с (8)
(7) зачо́ска ‹
› ваўні́стасць (11)
(7) пачо́ска ‹
› ваўні́сты (8)
(8) прачо́ска ‹
› ваўня́начка (10)
(8) расчо́ска ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
