аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пачоска
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пачо́ска мн. пачо́скі |
| Родны каго? чаго? |
пачо́скі мн. пачо́сак |
| Давальны каму? чаму? |
пачо́сцы мн. пачо́скам |
| Вінавальны каго? што? |
пачо́ску мн. пачо́скі |
| Творны кім? чым? |
пачо́скай, пачо́скаю мн. пачо́скамі |
| Месны у кім? у чым? |
пачо́сцы мн. пачо́сках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Сучасных дзяцей ставяць у куток, у якім найгорш ловіць Wi-Fi.
pačoska — беларуская лацінка
Слова пачоска (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пачоска — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пачостка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пачо́пачка (9)
(10) нітрафо́ска ‹
› пачо́пка (7)
(7) зачо́ска ‹
› пачо́пнік (8)
(10) ваўначо́ска ‹
› пачо́сны (7)
(8) прачо́ска ‹
› пачо́стка (8)
(8) расчо́ска ‹
› пачо́ўгаць (9)
(8) прычо́ска ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.