STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ваяка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вая́ка мн. вая́кі |
| Родны каго? чаго? |
вая́кі мн. вая́к |
| Давальны каму? чаму? |
вая́ку мн. вая́кам |
| Вінавальны каго? што? |
вая́ку мн. вая́к |
| Творны кім? чым? |
вая́кам мн. вая́камі |
| Месны у кім? у чым? |
вая́ку мн. вая́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
У маладосці мы здзекуемся з свайго арганізма, а потым ён з нас.
vajaka — беларуская лацінка
Слова ваяка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ваяка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ваяр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вая́ж (4)
(9) закаклю́ка ‹
› ваяжо́р (6)
(6) маню́ка ‹
› ваяжы́раваць (11)
(6) маню́ка ‹
› вая́р (4)
(6) двая́ка ‹
› вая́рка (6)
(6) трая́ка ‹
› вая́рскі (7)
(8) кулябя́ка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
