STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова манюка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
маню́ка мн. маню́кі |
| Родны каго? чаго? |
маню́кі мн. маню́к |
| Давальны каму? чаму? |
маню́ку мн. маню́кам |
| Вінавальны каго? што? |
маню́ку мн. маню́к |
| Творны кім? чым? |
маню́кам мн. маню́камі |
| Месны у кім? у чым? |
маню́ку мн. маню́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не чапай сабаку, ён і гаўкаць не будзе.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
maniuka — беларуская лацінка
Слова манюка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік манюка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мапа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› манья́цкі (8)
(5) злю́ка ‹
› манья́цтва (9)
(5) злю́ка ‹
› манья́чка (8)
(9) закаклю́ка ‹
› Маню́шка (7)
(5) вая́ка ‹
› ма́па (4)
(6) двая́ка ‹
› Мапаса́н (7)
(6) трая́ка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
