аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова злюка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
злю́ка мн. злю́кі |
| Родны каго? чаго? |
злю́кі мн. злю́к |
| Давальны каму? чаму? |
злю́цы мн. злю́кам |
| Вінавальны каго? што? |
злю́ку мн. злю́к |
| Творны кім? чым? |
злю́кай, злю́каю мн. злю́камі |
| Месны у кім? у чым? |
злю́цы мн. злю́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
Мова жыве не калі на ёй спяваюць фальклорныя песні, а калі на ёй чытаюць рэп пра брудных сучак.
zliuka — беларуская лацінка
Слова злюка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік злюка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове злюка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› злю́блены (8)
(7) гадзю́ка ‹
› злю́блены (8)
(7) падлю́ка ‹
› злюбля́цца (9)
(7) падлю́ка ‹
› злюля́ць (7)
(9) закаклю́ка ‹
› злюмпенізава́ны (14)
(6) маню́ка ‹
› злюмпенізава́ны (14)
(6) маню́ка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.