аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ведзьма
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́дзьма мн. ве́дзьмы |
| Родны каго? чаго? |
ве́дзьмы мн. ве́дзьмаў |
| Давальны каму? чаму? |
ве́дзьме мн. ве́дзьмам |
| Вінавальны каго? што? |
ве́дзьму мн. ве́дзьмаў |
| Творны кім? чым? |
ве́дзьмай, ве́дзьмаю мн. ве́дзьмамі |
| Месны у кім? у чым? |
ве́дзьме мн. ве́дзьмах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.
— Ведзьму спаліць!
— Але яна такая прыгожая...
— Ну, добра... Але потым спаліць!
viedźma — беларуская лацінка
Слова ведзьма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ведзьма — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ведзьмаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ве́дацца (7)
(10) усемагчы́ма ‹
› ве́даць (6)
(9) незлічы́ма ‹
› ве́дзены (7)
(8) крадзьма́ ‹
› ведзьмава́нне (12)
(7) се́дзьма ‹
› ведзьмава́ты (11)
(7) гу́дзьма ‹
› ведзьмава́ць (11)
(6) Кузьма́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.