STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абарванчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абарва́нчык мн. абарва́нчыкі |
| Родны каго? чаго? |
абарва́нчыка мн. абарва́нчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
абарва́нчыку мн. абарва́нчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
абарва́нчыка мн. абарва́нчыкаў |
| Творны кім? чым? |
абарва́нчыкам мн. абарва́нчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абарва́нчыку мн. абарва́нчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!
abarvančyk — беларуская лацінка
Слова абарванчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абарванчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абардаж + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абарачэ́нне (10)
(10) бараба́нчык ‹
› абарва́насць (11)
(10) парава́нчык ‹
› абарва́нец (9)
(9) балва́нчык ‹
› абарва́ны (8)
(10) дзірва́нчык ‹
› абарва́ны (8)
(9) адува́нчык ‹
› абарва́ны (8)
(10) абдува́нчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
