аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вербена
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вербе́на мн. вербе́ны |
| Родны каго? чаго? |
вербе́ны мн. вербе́н |
| Давальны каму? чаму? |
вербе́не мн. вербе́нам |
| Вінавальны каго? што? |
вербе́ну мн. вербе́ны |
| Творны кім? чым? |
вербе́най, вербе́наю мн. вербе́намі |
| Месны у кім? у чым? |
вербе́не мн. вербе́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ціхая цішыня гром прыносіць.
Калі і браць прыклад, то з Караткевіча.
Караткевіч:
Праз хвіліну я быў таксама нападпітку.
vierbiena — беларуская лацінка
Слова вербена (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вербена — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вербенавыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› верба́льнасць (12)
(5) Кае́на ‹
› верба́льны (9)
(11) прызвыча́ена ‹
› ве́рбачка (8)
(8) нотабе́на ‹
› вербе́навы (9)
(9) амфісбе́на ‹
› вербе́навыя (10)
(4) ве́на ‹
› ве́рбіна (7)
(4) Ве́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Любоўны трохвугольнік.