аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вербіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́рбіна мн. ве́рбіны |
| Родны каго? чаго? |
ве́рбіны мн. ве́рбін |
| Давальны каму? чаму? |
ве́рбіне мн. ве́рбінам |
| Вінавальны каго? што? |
ве́рбіну мн. ве́рбіны |
| Творны кім? чым? |
ве́рбінай, ве́рбінаю мн. ве́рбінамі |
| Месны у кім? у чым? |
ве́рбіне мн. ве́рбінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
гандэ́лак — закусачная
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыХлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.
Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»vierbina — беларуская лацінка
Слова вербіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вербіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове верблюджатнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вербе́на (7)
(7) тарбі́на ‹
› вербе́навы (9)
(8) шчарбі́на ‹
› вербе́навыя (10)
(10) вы́шчарбіна ‹
› верблюджа́тнік (13)
(7) гу́рбіна ‹
› верблюджа́ціна (13)
(7) журбі́на ‹
› верблюдзянё́ (11)
(7) турбі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.