аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гурбіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гу́рбіна мн. гу́рбіны |
| Родны каго? чаго? |
гу́рбіны мн. гу́рбін |
| Давальны каму? чаму? |
гу́рбіне мн. гу́рбінам |
| Вінавальны каго? што? |
гу́рбіну мн. гу́рбіны |
| Творны кім? чым? |
гу́рбінай, гу́рбінаю мн. гу́рбінамі |
| Месны у кім? у чым? |
гу́рбіне мн. гу́рбінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.
з літар беларус можна скласці лесаруб
цяпер жывіце з гэным фактам
hurbina — беларуская лацінка
Слова гурбіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гурбіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гурбячок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гурбава́ць (9)
(8) шчарбі́на ‹
› гу́рбачка (8)
(10) вы́шчарбіна ‹
› гу́рбаю (6)
(7) ве́рбіна ‹
› гу́рбісты (8)
(7) журбі́на ‹
› гу́рбіцца (8)
(7) турбі́на ‹
› гурбо́й (6)
(11) газатурбі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.