STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова верблюджаціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
верблюджа́ціна мн. верблюджа́ціны |
| Родны каго? чаго? |
верблюджа́ціны мн. верблюджа́цін |
| Давальны каму? чаму? |
верблюджа́ціне мн. верблюджа́цінам |
| Вінавальны каго? што? |
верблюджа́ціну мн. верблюджа́ціны |
| Творны кім? чым? |
верблюджа́цінай, верблюджа́цінаю мн. верблюджа́цінамі |
| Месны у кім? у чым? |
верблюджа́ціне мн. верблюджа́цінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)
што такое трашчотка— Куды вы палеціце́ адпачываць?
— Я лятаць баюся.
— А вы перад палётам выпіце.
— Як вып'ю, дык мне і тут добра…
vierbliudžacina — беларуская лацінка
Слова верблюджаціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік верблюджаціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове верблюдзянё + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вербе́навыя (10)
(9) шпага́ціна ‹
› ве́рбіна (7)
(8) рага́ціна ‹
› верблюджа́тнік (13)
(9) разга́ціна ‹
› верблюдзянё́ (11)
(8) казаці́на ‹
› верблюжатнік (12)
(8) лаза́ціна ‹
› ве́рбніца (8)
(10) страка́ціна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
