вернападданасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова вернападданасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вернападда́насць мн. вернападда́насці
Родны каго? чаго?	вернападда́насці мн. вернападда́насцяў, вернападда́насцей
Давальны каму? чаму?	вернападда́насці мн. вернападда́насцям
Вінавальны каго? што?	вернападда́насць мн. вернападда́насці
Творны кім? чым?	вернападда́насцю мн. вернападда́насцямі
Месны у кім? у чым?	вернападда́насці мн. вернападда́насцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Калі вам здаецца, што мэта недасягальная, не мяняйце мэту — мяняйце план дзеянняў.

Канфуцый

viernapaddanasć — беларуская лацінка

Слова вернападданасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: