аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вершнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́ршнік мн. ве́ршнікі |
| Родны каго? чаго? |
ве́ршніка мн. ве́ршнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
ве́ршніку мн. ве́ршнікам |
| Вінавальны каго? што? |
ве́ршніка мн. ве́ршнікаў |
| Творны кім? чым? |
ве́ршнікам мн. ве́ршнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
ве́ршніку мн. ве́ршніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
vieršnik — беларуская лацінка
Слова вершнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вершнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вершніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вершатво́рчасць (14)
(11) чарнасо́шнік ‹
› вершатво́рчы (11)
(8) пясо́шнік ‹
› вершкава́нне (11)
(9) панчо́шнік ‹
› ве́ршніца (8)
(7) вяршні́к ‹
› ве́ршык (6)
(6) вушні́к ‹
› ве́ршыць (7)
(8) заву́шнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.