аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова прагавораны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
прагаво́раная
м. прагаво́раны н. прагаво́ранае мн. прагаво́раныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
прагаво́ранай, прагаво́ранае
м. прагаво́ранага н. прагаво́ранага мн. прагаво́раных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
прагаво́ранай
м. прагаво́ранаму н. прагаво́ранаму мн. прагаво́раным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
прагаво́раную
м. прагаво́раны (неадуш.), прагаво́ранага (адуш.) н. прагаво́ранае мн. прагаво́раныя (неадуш.), прагаво́раных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
прагаво́ранай, прагаво́ранаю
м. прагаво́раным н. прагаво́раным мн. прагаво́ранымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
прагаво́ранай
м. прагаво́раным н. прагаво́раным мн. прагаво́раных |
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
prahavorany — беларуская лацінка
Слова прагавораны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове прагаданы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прагаві́тнік (11)
(10) нагаво́раны ‹
› прагаві́тніца (12)
(12) перагаво́раны ‹
› прагаві́ты (9)
(12) перагаво́раны ‹
› прагаво́рванне (13)
(10) абгаво́раны ‹
› прагаво́рвацца (13)
(10) абгаво́раны ‹
› прагаво́рваць (12)
(10) адгаво́раны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.