STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прагаворванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прагаво́рванне мн. прагаво́рванні |
| Родны каго? чаго? |
прагаво́рвання мн. прагаво́рванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прагаво́рванню мн. прагаво́рванням |
| Вінавальны каго? што? |
прагаво́рванне мн. прагаво́рванні |
| Творны кім? чым? |
прагаво́рваннем мн. прагаво́рваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прагаво́рванні мн. прагаво́рваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
А вы ведалі, што ў 15 стагоддзі аўтамабільная кампанія Alfa Romeo запазычыла герб у Пружан?
не ў 15, а ў 16 — фактчэкінг у вас абы-штоprahavorvannie — беларуская лацінка
Слова прагаворванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прагаворванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прагазоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прагаві́ты (9)
(12) нагаво́рванне ‹
› прагаво́раны (11)
(12) пагаво́рванне ‹
› прагаво́раны (11)
(14) перагаво́рванне ‹
› прагаво́рвацца (13)
(12) абгаво́рванне ‹
› прагаво́рваць (12)
(12) адгаво́рванне ‹
› прагадава́ць (11)
(13) падгаво́рванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
