мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
прагаво́раны — дзеепрыметнік прагаво́рвацца — дзеяслоў
канцэпт

прагаворванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прагаворванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 прагаво́рванне

мн.  прагаво́рванні
Родны
каго? чаго?		 прагаво́рвання

мн.  прагаво́рванняў
Давальны
каму? чаму?		 прагаво́рванню

мн.  прагаво́рванням
Вінавальны
каго? што?		 прагаво́рванне

мн.  прагаво́рванні
Творны
кім? чым?		 прагаво́рваннем

мн.  прагаво́рваннямі
Месны
у кім? у чым?		 прагаво́рванні

мн.  прагаво́рваннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.


Уначы прадметы мяняюць свае контуры. Бярэш шклянку вадзіцы папіць — а ў руцэ ўжо чамусьці бутэрброд з кілбасой.


prahavorvannie — беларуская лацінка

Слова прагаворванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік прагаворванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове прагазоўка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› прагаві́ты (9)

(12) нагаво́рванне ‹

› прагаво́раны (11)

(12) пагаво́рванне ‹

› прагаво́раны (11)

(14) перагаво́рванне ‹

› прагаво́рвацца (13)

(12) абгаво́рванне ‹

› прагаво́рваць (12)

(12) адгаво́рванне ‹

› прагадава́ць (11)

(13) падгаво́рванне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

агідна