мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова падгаворванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
падгаво́рванне мн. падгаво́рванні |
| Родны каго? чаго? |
падгаво́рвання мн. падгаво́рванняў |
| Давальны каму? чаму? |
падгаво́рванню мн. падгаво́рванням |
| Вінавальны каго? што? |
падгаво́рванне мн. падгаво́рванні |
| Творны кім? чым? |
падгаво́рваннем мн. падгаво́рваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
падгаво́рванні мн. падгаво́рваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Дарагі дзённік, сёння мне зноў ніхто не перавёў сто мільёнаў долараў. Сіл цярпець гэтае паскудства больш няма.
padhavorvannie — беларуская лацінка
Слова падгаворванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік падгаворванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове падгаворшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› падгаво́р (8)
(13) прагаво́рванне ‹
› падгаво́раны (11)
(12) абгаво́рванне ‹
› падгаво́раны (11)
(12) адгаво́рванне ‹
› падгаво́рвацца (13)
(11) згаво́рванне ‹
› падгаво́рваць (12)
(11) угаво́рванне ‹
› падгаво́ршчык (12)
(12) выгаво́рванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.