STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова згаворванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
згаво́рванне мн. згаво́рванні |
| Родны каго? чаго? |
згаво́рвання мн. згаво́рванняў |
| Давальны каму? чаму? |
згаво́рванню мн. згаво́рванням |
| Вінавальны каго? што? |
згаво́рванне мн. згаво́рванні |
| Творны кім? чым? |
згаво́рваннем мн. згаво́рваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
згаво́рванні мн. згаво́рваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
шаламіць — п'яніць, адурманьваць
Піва шаломіць стомленыя галовы, робіцца трохі весялей. (Якуб Колас)
Як па зорках, па расе
твой апошні шлях праляжа,
памірай, а жыта сей.
Рунь пра сейбіта раскажа.
zhavorvannie — беларуская лацінка
Слова згаворванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік згаворванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове згаворлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› згаво́ранасць (12)
(12) абгаво́рванне ‹
› згаво́раны (9)
(12) адгаво́рванне ‹
› згаво́раны (9)
(13) падгаво́рванне ‹
› згаво́рвацца (11)
(11) угаво́рванне ‹
› згаво́рліва (10)
(12) выгаво́рванне ‹
› згаво́рлівасць (13)
(13) прыгаво́рванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
