прыгаворванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прыгаворванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыгаво́рванне мн. прыгаво́рванні
Родны каго? чаго?	прыгаво́рвання мн. прыгаво́рванняў
Давальны каму? чаму?	прыгаво́рванню мн. прыгаво́рванням
Вінавальны каго? што?	прыгаво́рванне мн. прыгаво́рванні
Творны кім? чым?	прыгаво́рваннем мн. прыгаво́рваннямі
Месны у кім? у чым?	прыгаво́рванні мн. прыгаво́рваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!

Якуб Колас, «Новая зямля»

У маладосці мы здзекуемся з свайго арганізма, а потым ён з нас.

pryhavorvannie — беларуская лацінка

Слова прыгаворванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік прыгаворванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове прыгаворка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› прыгаво́р (8)

(11) згаво́рванне ‹

› прыгаво́раны (11)

(11) угаво́рванне ‹

› прыгаво́раны (11)

(12) выгаво́рванне ‹

прыгаво́рванне (13)

› прыгаво́рвацца (13)

(10) даво́рванне ‹

› прыгаво́рваць (12)

(12) недаво́рванне ‹

› прыгаво́рка (10)

(10) заво́рванне ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Нават ChatGPT спрабуе па-беларуску, а ты дагэтуль не.

А колькі разоў адна і тая ж малекула вады магла быць на адным і тым жа месцы за 4.5 мільярды гадоў існавання Зямлі?