аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова угаворванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
угаво́рванне мн. угаво́рванні |
| Родны каго? чаго? |
угаво́рвання мн. угаво́рванняў |
| Давальны каму? чаму? |
угаво́рванню мн. угаво́рванням |
| Вінавальны каго? што? |
угаво́рванне мн. угаво́рванні |
| Творны кім? чым? |
угаво́рваннем мн. угаво́рваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
угаво́рванні мн. угаво́рваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікага дуба з малым карэннем не бывае.
— Ты мяне чуеш?
— Чую. Але не слухаю.
uhavorvannie — беларуская лацінка
Слова угаворванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік угаворванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове угаворшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› угаво́р (6)
(12) адгаво́рванне ‹
› угаво́раны (9)
(13) падгаво́рванне ‹
› угаво́раны (9)
(11) згаво́рванне ‹
› угаво́рвацца (11)
(12) выгаво́рванне ‹
› угаво́рваць (10)
(13) прыгаво́рванне ‹
› угаво́рлівы (10)
(10) даво́рванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.