аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыгаворка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыгаво́рка мн. прыгаво́ркі |
| Родны каго? чаго? |
прыгаво́ркі мн. прыгаво́рак |
| Давальны каму? чаму? |
прыгаво́рцы мн. прыгаво́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
прыгаво́рку мн. прыгаво́ркі |
| Творны кім? чым? |
прыгаво́ркай, прыгаво́ркаю мн. прыгаво́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыгаво́рцы мн. прыгаво́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Госць першы дзень — золата, другі — серабро, а трэці — медзь, хоць і дадому едзь.
Дару крэм, каб маладая дазваляла мжм.
Дару дражэ, каб маладая дазваляла жмж.
pryhavorka — беларуская лацінка
Слова прыгаворка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыгаворка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыгада + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыгаво́рванне (13)
(11) недагаво́рка ‹
› прыгаво́рвацца (13)
(12) скорагаво́рка ‹
› прыгаво́рваць (12)
(9) адгаво́рка ‹
› прыгаво́рны (10)
(9) пераво́рка ‹
› прыга́да (7)
(10) аднадво́рка ‹
› прыгадава́ць (11)
(12) кручкатво́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.