прыгада

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прыгада
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыга́да мн. прыга́ды
Родны каго? чаго?	прыга́ды мн. прыга́д
Давальны каму? чаму?	прыга́дзе мн. прыга́дам
Вінавальны каго? што?	прыга́ду мн. прыга́ды
Творны кім? чым?	прыга́дай, прыга́даю мн. прыга́дамі
Месны у кім? у чым?	прыга́дзе мн. прыга́дах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

У бібліятэцы я запытаў, ці ёсць у іх кнігі пра параною. Бібліятэкарка мне шапнула: «Яны якраз за вамі»…

pryhada — беларуская лацінка

Слова прыгада (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: