STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скорагаворка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скорагаво́рка мн. скорагаво́ркі |
| Родны каго? чаго? |
скорагаво́ркі мн. скорагаво́рак |
| Давальны каму? чаму? |
скорагаво́рцы мн. скорагаво́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
скорагаво́рку мн. скорагаво́ркі |
| Творны кім? чым? |
скорагаво́ркай, скорагаво́ркаю мн. скорагаво́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
скорагаво́рцы мн. скорагаво́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як хочаш мяне лай, адно цераз плот не перакідай.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!skorahavorka — беларуская лацінка
Слова скорагаворка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скорагаворка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скорам + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скоравысыха́льны (15)
(7) гаво́рка ‹
› скоравысыха́ючы (14)
(8) агаво́рка ‹
› скорагаво́рачны (14)
(11) недагаво́рка ‹
› скорагаво́рны (12)
(9) адгаво́рка ‹
› скорадрука́рскі (14)
(10) прыгаво́рка ‹
› ско́рам (6)
(9) пераво́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
