аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скорам
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ско́рам мн. ско́рамы |
| Родны каго? чаго? |
ско́раму мн. ско́рамаў |
| Давальны каму? чаму? |
ско́раму мн. ско́рамам |
| Вінавальны каго? што? |
ско́рам мн. ско́рамы |
| Творны кім? чым? |
ско́рамам мн. ско́рамамі |
| Месны у кім? у чым? |
ско́раме мн. ско́рамах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.
Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.
Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.
skoram — беларуская лацінка
Слова скорам (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скорам — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скорамаразілка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скорагаво́рка (12)
(13) курба́н-байра́м ‹
› скорагаво́рны (12)
(4) кра́м ‹
› скорадрука́рскі (14)
(7) пазо́рам ‹
› скорамаразі́лка (14)
(7) напо́рам ‹
› скорамаразі́льны (15)
(5) со́рам ‹
› скораміну́чы (11)
(5) хо́рам ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.