STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова весялуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
весялу́ха мн. весялу́хі |
| Родны каго? чаго? |
весялу́хі мн. весялу́х |
| Давальны каму? чаму? |
весялу́се мн. весялу́хам |
| Вінавальны каго? што? |
весялу́ху мн. весялу́хі |
| Творны кім? чым? |
весялу́хай, весялу́хаю мн. весялу́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
весялу́се мн. весялу́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Калі да вас падыдзе прыгожая дзяўчына і скажа, што споўніць любыя два жаданні, якім будзе ваша другое жаданне?
(споўніць — здзейсніць, ажыццявіць, выканае)viesialucha — беларуская лацінка
Слова весялуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік весялуха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове весялушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› весяло́сць (9)
(7) на́глуха ‹
› весяло́ўскі (10)
(7) гнілу́ха ‹
› весялу́н (7)
(6) бялу́ха ‹
› весялу́шка (9)
(7) сцялу́ха ‹
› весяльча́к (9)
(4) му́ха ‹
› весялю́сенька (12)
(6) Сё́муха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).