STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова весяльчак
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
весяльча́к мн. весельчакі́ |
| Родны каго? чаго? |
весельчака́ мн. весельчако́ў |
| Давальны каму? чаму? |
весельчаку́ мн. весельчака́м |
| Вінавальны каго? што? |
весельчака́ мн. весельчако́ў |
| Творны кім? чым? |
весельчако́м мн. весельчака́мі |
| Месны у кім? у чым? |
весельчаку́ мн. весельчака́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
viesiaĺčak — беларуская лацінка
Слова весяльчак (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік весяльчак — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вета + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› весялу́н (7)
(7) пільча́к ‹
› весялу́ха (8)
(8) стульча́к ‹
› весялу́шка (9)
(8) смяльча́к ‹
› весялю́сенька (12)
(9) гаршчэ́чак ‹
› весялю́сенькі (12)
(7) мяшэ́чак ‹
› ве́та (4)
(5) да́шак ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
