аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова стульчак
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стульча́к мн. стульчакі́ |
| Родны каго? чаго? |
стульчака́ мн. стульчако́ў |
| Давальны каму? чаму? |
стульчаку́ мн. стульчака́м |
| Вінавальны каго? што? |
стульча́к мн. стульчакі́ |
| Творны кім? чым? |
стульчако́м мн. стульчака́мі |
| Месны у кім? у чым? |
стульчаку́ мн. стульчака́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
Прамежкавы ўзрост — гэта калі яшчэ не супраць бурнага сэксу на падаконніку, але ўжо не ведаеш, куды падзець з яго расаду.
stuĺčak — беларуская лацінка
Слова стульчак (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стульчак — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ступа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сту́львацца (10)
(7) вільча́к ‹
› сту́льваць (9)
(7) Пільчак ‹
› сту́льна (7)
(7) пільча́к ‹
› стуля́цца (8)
(8) смяльча́к ‹
› стуля́ць (7)
(9) весяльча́к ‹
› стума́нены (9)
(9) гаршчэ́чак ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.