мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
ві́льцы — назоўнік Вільчак — назоўнік
канцэпт

вільчак

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вільчак
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вільча́к

мн.  вільчакі́
Родны
каго? чаго?		 вільчака́

мн.  вільчако́ў
Давальны
каму? чаму?		 вільчаку́

мн.  вільчака́м
Вінавальны
каго? што?		 вільча́к

мн.  вільчакі́
Творны
кім? чым?		 вільчако́м

мн.  вільчака́мі
Месны
у кім? у чым?		 вільчаку́

мн.  вільчака́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.


Людзі, якія кажуць тэйк, трапяць у хел.

Людзі, якія замест «думка» кажуць «тэйк», — яны не думаюць, яны тэйкаюць.

viĺčak — беларуская лацінка

Слова вільчак (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вільчак — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вільчура + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› Ві́льнюс (7)

(8) імбры́чак ‹

› ві́льнюскі (9)

(7) кальча́к ‹

› ві́льцы (6)

(7) чальча́к ‹

› вільчако́вы (10)

(7) пільча́к ‹

› ві́льчаста (9)

(7) Пільчак ‹

› вільча́сты (9)

(8) стульча́к ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Без твару

Face/Off