аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
вільча́сты — прыметнік ві́льчык — назоўнік
канцэпт

вільчура

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вільчура
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
вільчу́ра

мн.  вільчу́ры
Родны
каго? чаго?
вільчу́ры

мн.  вільчу́р
Давальны
каму? чаму?
вільчу́ры

мн.  вільчу́рам
Вінавальны
каго? што?
вільчу́ру

мн.  вільчу́ры
Творны
кім? чым?
вільчу́рай, вільчу́раю

мн.  вільчу́рамі
Месны
у кім? у чым?
вільчу́ры

мн.  вільчу́рах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Навошта той клад, калі ў дзетках лад.


— Кім ты хочаш стаць, калі вырасцеш?
— Шчаслівым.
— Ты не зразумеў пытання…
— Вы не зразумелі адказу…


viĺčura — беларуская лацінка

Слова вільчура (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вільчура — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вільчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


вільчако́вы (10)

(4) фу́ра

ві́льчаста (9)

(6) віху́ра

вільча́сты (9)

(4) цура́

ві́льчык (7)

(6) пячу́ра

ві́льчыкавы (10)

(7) брашу́ра

вільчыцкі (9)

(6) мішура́


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

на календары лета

Беларусы ніколі не віталіся «добрай раніцы», бо дурнота гэтак вітацца, калі прачынаешся ў абед.