STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вільчура
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вільчу́ра мн. вільчу́ры |
| Родны каго? чаго? |
вільчу́ры мн. вільчу́р |
| Давальны каму? чаму? |
вільчу́ры мн. вільчу́рам |
| Вінавальны каго? што? |
вільчу́ру мн. вільчу́ры |
| Творны кім? чым? |
вільчу́рай, вільчу́раю мн. вільчу́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
вільчу́ры мн. вільчу́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Навошта той клад, калі ў дзетках лад.
— Кім ты хочаш стаць, калі вырасцеш?
— Шчаслівым.
— Ты не зразумеў пытання…
— Вы не зразумелі адказу…
viĺčura — беларуская лацінка
Слова вільчура (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вільчура — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вільчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вільчако́вы (10)
(4) фу́ра ‹
› ві́льчаста (9)
(6) віху́ра ‹
› вільча́сты (9)
(4) цура́ ‹
› ві́льчык (7)
(6) пячу́ра ‹
› ві́льчыкавы (10)
(7) брашу́ра ‹
› вільчыцкі (9)
(6) мішура́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Беларусы ніколі не віталіся «добрай раніцы», бо дурнота гэтак вітацца, калі прачынаешся ў абед.