аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова цура
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цура́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
цуры́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
цуры́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
цуру́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
цуро́й, цуро́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
цуры́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вырас пад неба, а дурань як трэба.
Рост чалавечы, а розум авечы.
Сямёрка лічыцца шчаслівай.
У слове каханне 7 літар.
cura — беларуская лацінка
Слова цура (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цура — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цураванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цу́пнуць (7)
(11) абрэвіяту́ра ‹
› цу́р (3)
(4) фу́ра ‹
› цур'ё́м (6)
(6) віху́ра ‹
› цурава́нне (9)
(8) вільчу́ра ‹
› цура́нне (7)
(6) пячу́ра ‹
› цура́цца (7)
(7) брашу́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мсціслаў