STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цуранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цура́нне мн. цура́нні |
| Родны каго? чаго? |
цура́ння мн. цура́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
цура́нню мн. цура́нням |
| Вінавальны каго? што? |
цура́нне мн. цура́нні |
| Творны кім? чым? |
цура́ннем мн. цура́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
цура́нні мн. цура́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
папрасіце нейронку намаляваць:
- абы-што і збоку банцік
- цырк на дроце
- хавайся ў бульбу
- знік у пошуках ежы
- нешта ў лесе здохла
curannie — беларуская лацінка
Слова цуранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цуранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цурачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цур'ё́м (6)
(7) апра́нне ‹
› цура́ (4)
(8) пя́транне ‹
› цурава́нне (9)
(9) патура́нне ‹
› цура́цца (7)
(9) адцура́нне ‹
› цу́рачка (7)
(9) выцура́нне ‹
› цу́рачны (7)
(8) ча́ўранне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
