аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова вета
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́та мн. ве́та |
| Родны каго? чаго? |
ве́та мн. ве́та |
| Давальны каму? чаму? |
ве́та мн. ве́та |
| Вінавальны каго? што? |
ве́та мн. ве́та |
| Творны кім? чым? |
ве́та мн. ве́та |
| Месны у кім? у чым? |
ве́та мн. ве́та |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ветрам гандляваць / вераб'ям фігі даваць (дулі паказваць)
бяздзейна назіраць, лайдачыць— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.
vieta — беларуская лацінка
Слова вета (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вета — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ветагляд + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› весяльча́к (9)
(6) кабе́та ‹
› весялю́сенька (12)
(6) шабе́та ‹
› весялю́сенькі (12)
(8) Альжбе́та ‹
› ветагля́д (8)
(8) Лізаве́та ‹
› ве́тах (5)
(9) Елізаве́та ‹
› веташо́к (7)
(6) асве́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.