аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кабета
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кабе́та мн. кабе́ты |
| Родны каго? чаго? |
кабе́ты мн. кабе́т |
| Давальны каму? чаму? |
кабе́це мн. кабе́там |
| Вінавальны каго? што? |
кабе́ту мн. кабе́т |
| Творны кім? чым? |
кабе́тай, кабе́таю мн. кабе́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
кабе́це мн. кабе́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не лезь, куды твая галава не лезе.
Кабета па тэлефоне:
Ліда, але ж калі спякота, хочацца халоднага шампанскага — які гарод?!
kabieta — беларуская лацінка
Слова кабета (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кабета — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кабетка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кабе́рчык (8)
(7) зана́дта ‹
› кабеста́н (8)
(7) няна́дта ‹
› кабеста́нны (10)
(5) сае́та ‹
› кабе́тка (7)
(6) шабе́та ‹
› кабе́цін (7)
(8) Альжбе́та ‹
› кабе́ціна (8)
(4) ве́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).