мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ветфельчар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ветфе́льчар мн. ветфе́льчары |
| Родны каго? чаго? |
ветфе́льчара мн. ветфе́льчараў |
| Давальны каму? чаму? |
ветфе́льчару мн. ветфе́льчарам |
| Вінавальны каго? што? |
ветфе́льчара мн. ветфе́льчараў |
| Творны кім? чым? |
ветфе́льчарам мн. ветфе́льчарамі |
| Месны у кім? у чым? |
ветфе́льчару мн. ветфе́льчарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Прызнайцеся: вы засталіся ў твітэры, бо вам прыемна думаць, што цяпер вы людзі Х.
vietfieĺčar — беларуская лацінка
Слова ветфельчар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ветфельчар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ветэран + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ветсанэксперты́за (16)
(6) яныча́р ‹
› ветслу́жба (9)
(7) фе́льчар ‹
› ветура́ч (7)
(11) ваенфе́льчар ‹
› ветэра́н (7)
(6) ключа́р ‹
› ветэра́нка (9)
(3) ша́р ‹
› ветэра́нскі (10)
(5) каша́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
не щадить никого — не даваць літасці нікому (не шкадаваць нікога)