аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
пу́льман-лімузі́н — назоўнік пульманало́гія — назоўнік
канцэпт

пульманалагічны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова пульманалагічны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
  ж. — жаночы род
  м. — мужчынскі род
  н. — ніякі род
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ж.  пульманалагі́чная
м.  пульманалагі́чны
н.  пульманалагі́чнае

мн.  пульманалагі́чныя
Родны
каго? чаго?		 ж.  пульманалагі́чнай, пульманалагі́чнае
м.  пульманалагі́чнага
н.  пульманалагі́чнага

мн.  пульманалагі́чных
Давальны
каму? чаму?		 ж.  пульманалагі́чнай
м.  пульманалагі́чнаму
н.  пульманалагі́чнаму

мн.  пульманалагі́чным
Вінавальны
каго? што?		 ж.  пульманалагі́чную
м.  пульманалагі́чны (неадуш.), пульманалагі́чнага (адуш.)
н.  пульманалагі́чнае

мн.  пульманалагі́чныя (неадуш.), пульманалагі́чных (адуш.)
Творны
кім? чым?		 ж.  пульманалагі́чнай, пульманалагі́чнаю
м.  пульманалагі́чным
н.  пульманалагі́чным

мн.  пульманалагі́чнымі
Месны
у кім? у чым?		 ж.  пульманалагі́чнай
м.  пульманалагі́чным
н.  пульманалагі́чным

мн.  пульманалагі́чных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.


беларус беларусу грамар нацы

граманацык / мованацык / грамакарнік / мовакарнік

puĺmanalahičny — беларуская лацінка

Слова пульманалагічны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове пульманаўскі + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› пу́лька (6)

(14) вулканалагі́чны ‹

› пу́льман (7)

(19) палеавулканалагі́чны ‹

› пу́льман-лімузі́н (15)

(11) маналагі́чны ‹

› пульманало́гія (13)

(13) дэманалагі́чны ‹

› пу́льманаўскі (12)

(17) палімераналагі́чны ‹

› пульманіт (9)

(12) храналагі́чны ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).