аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пулька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пу́лька мн. пу́лькі |
| Родны каго? чаго? |
пу́лькі мн. пу́лек |
| Давальны каму? чаму? |
пу́льцы мн. пу́лькам |
| Вінавальны каго? што? |
пу́льку мн. пу́лькі |
| Творны кім? чым? |
пу́лькай, пу́лькаю мн. пу́лькамі |
| Месны у кім? у чым? |
пу́льцы мн. пу́льках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
puĺka — беларуская лацінка
Слова пулька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пулька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пульман + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пульга́да (8)
(8) маму́лька ‹
› пу́льганне (9)
(12) праграмулька ‹
› пу́льгаць (8)
(8) жану́лька ‹
› пу́льман (7)
(9) Акапу́лька ‹
› пу́льман-лімузі́н (15)
(7) шпу́лька ‹
› пульманалагі́чны (15)
(8) шыпу́лька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.