аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шыпулька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шыпу́лька мн. шыпу́лькі |
| Родны каго? чаго? |
шыпу́лькі мн. шыпу́лек |
| Давальны каму? чаму? |
шыпу́льцы мн. шыпу́лькам |
| Вінавальны каго? што? |
шыпу́льку мн. шыпу́лькі |
| Творны кім? чым? |
шыпу́лькай, шыпу́лькаю мн. шыпу́лькамі |
| Месны у кім? у чым? |
шыпу́льцы мн. шыпу́льках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна
— Чаму вы ніколі не хварэеце?
— А я не нервуюся.
— І вы так многа працуеце, як вы расслабляецеся?
— А я не напружваюся.
šypuĺka — беларуская лацінка
Слова шыпулька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шыпулька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шыпуля + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шыпо́ўка (7)
(6) пу́лька ‹
› шыпу́лечны (9)
(9) Акапу́лька ‹
› шыпу́лле (7)
(7) шпу́лька ‹
› шыпу́лькавы (10)
(6) ру́лька ‹
› шыпу́ля (6)
(7) бру́лька ‹
› шыпу́н (5)
(8) біру́лька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.