аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шыпоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шыпо́ўка мн. шыпо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
шыпо́ўкі мн. шыпо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
шыпо́ўцы мн. шыпо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
шыпо́ўку мн. шыпо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
шыпо́ўкай, шыпо́ўкаю мн. шыпо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шыпо́ўцы мн. шыпо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
Продкам — нізкі паклон, нашчадкам — добры дом.
Сабе за правіла ўзяць:
Рабіць як мае быць, каб цудоўна жыць.
šypoŭka — беларуская лацінка
Слова шыпоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шыпоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шыпулле + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шыпе́ць (6)
(8) групо́ўка ‹
› шы́пінг (6)
(12) перагрупо́ўка ‹
› шыплі́вы (7)
(10) выступо́ўка ‹
› шыпу́лечны (9)
(7) каро́ўка ‹
› шыпу́лле (7)
(9) нумаро́ўка ‹
› шыпу́лька (8)
(9) панаро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.